Szukaj w tym blogu/ wpisz tytuł, którego szukasz

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Cora Carmack. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Cora Carmack. Pokaż wszystkie posty

środa, 11 marca 2015

"Więc kiedy przestałem cię nienawidzić"

"Serce pęka po cichu.
Spodziewałam się, że to będzie jak dźwięk dzwonu, jak ryk morza, głośniejsze nawet niż szum wiatru, gdy rzuciliśmy się z mostu [...]. Myślałam, że dźwięk pękającego serca przytłumi wszystko inne. Myliłam się. To raczej jak szept [...] Nic więcej.
Dopiero echo okazało się zabójcze."

OPOWIEŚĆ O PODRÓŻY: Budapeszt, Praga, Heidelberg, Florencja, Rzym, Cinque Terre i wreszcie Madryt - wszystkie te miejsce, a tylko jedno pytanie: co zrobić ze swoim życiem? Może wystarczy nazbierać wystarczająco dużo pozytywnych wspomnień, aby mogły dodać siły, gdy dopadnie nas szara rzeczywistość? Kelsey ma porachunki do rozliczenia: ze swoją przeszłością, z swoją rodziną i wreszcie z samą sobą. Czy bardzo długie wakacje spędzone w Europie pomogą w jakiś sposób to (= życie) uporządkować? Z całą pewnością jest tu niewątpliwie nadal coś do ocalenia.

"- Okej, to co robimy teraz? [...]
- My?
- Przecież cię śledzę, nie pamiętasz?"

SKORO TO TRYLOGIA, A TO JEST FINAŁ: Między "Coś do stracenia" (tom1) a "Coś do ukrycia" istnieje dużo zależności i w tym przypadku tom drugi należy traktować jako kontynuację. Jeśli jednak chodzi o "Coś do ocalenie" to powieść można przeczytać niezależnie od pozostałych dwóch, gdyż udział poprzednich głównych bohaterów jest tutaj znikomy.

NARRACJA: Tom trzeci trylogii ma tylko jednego narratora i jest nim Kelsey Summers. Postać znana z poprzednich dwóch części tutaj uzyskała głos, by opowiedzieć swoją historię, a dziewczyna... nie jest jeszcze pewna jej finału. Można powiedzieć, że absolwentka szkoły aktorskiej ma wszystko: kogo stać na wydawanie masy pieniędzy rodziców by imprezować przez miesiące po największych europejskich stolicach? To jednak tylko barwna otoczka dla pustki, którą Kelsey próbuje wypełnić imprezami, alkoholem i przygodnym seksem. Z czasem miasta tracą urok, a każdy kolejny klub wygląda tak samo, dlatego szuka już tylko tych szczególnych: imprez w zrujnowanym budynku czy w miejskich łaźniach.

"Ale może w życiu zawsze tak jest - o jeden krok za daleko, o jedno słowo zbyt wiele."

Byłaby to zapewne raczej smutna opowieść, gdyby nie... narracja. Choć to New Adult to i tym razem powieść Cora Carmack zbliża się bardziej do komedii romantycznej. Z nazwiskiem tej amerykańskiej autorki zawsze związana jest lektura pełna poczucia humoru. 

PARA NIE DO PARY: Skoro to komedia romantyczna / New Adult, to kogo dla Kelsey znajdziemy do pary? Bohaterka nie można narzekać na brak zainteresowania. Nie zna danego języka obcego, w kraju w którym się znajduje, a miejscowi nie mówią za dobrze po angielsku? Żaden problem! W końcu nie do konwersacji Kelsey ich potrzebuje, tylko.... że po czasie i to jej już nie wystarcza. Może dlatego właśnie tak atrakcyjną opcją okazuje się Hunt. Zdaje się, że to były żołnierz, do tego Amerykanin, więc wreszcie jest z kimś pogadać. Niestety Hunt jest odporny na urok Kelsey, a w dodatku zastaje ją parę razy w niesamowicie kompromitującej sytuacji. Bohaterka z jednej strony chce go unikać, z drugiej wypatruje go na każdym kroku i nie może się już doczekać następnego, przypadkowego spotkania. Rozpoczyna się wspólna podróż po miastach Europy dwojga młodych ludzi. Czy droga przez Stary Kontynent pomoże im odnaleźć cel w życiu, a może i miłość?

"To ty jesteś moim życiem. Jedyną przygodą, jaką chcę przeżywać."

Można dyskutować o tym, jak trafne są opisy okładkowe książek w odniesieniu do ich fabuły. Dla czytelnika książka to przyjaciel, ale najczęściej nowa powieść jest to produkt, który trzeba sprzedać, poprzez jego atrakcyjność przebijając inne. Co napisano jednak na temat Cory Carmack to szczera prawda i idealne podsumowanie dla całości tej serii: autorka "uwielbia pakować swoich bohaterów w różne krępujące sytuacje". Właśnie to wyróżniać będzie te trzy opowieści wśród masy innych z gatunku New Adult. Tematyka nadal jest ciężka, bohaterowie mają na koncie traumatyczne przejścia, lecz... poczucie humoru, zachowane w narracji, czyni lekturą lekką i przyjemną. 

"Więc kiedy przestałem cię nienawidzić, zacząłem cię pragnąć, ale... Wiedziałem, że na ciebie nie zasługuję, uznałem więc, że będę się trzymał z daleka. Ale nie dałem rady."

O wiele wyżej oceniałbym powieść, gdyby nie wątek główny - ta cała tajemnica Hunta i nie chodzi tutaj o traumy z przeszłości. Autorka za bardzo nie dawała wskazówek, lecz znając sytuację Kelsey, taki rozwój wydarzeń był wysoce przewidywalny. Nie ujmuje to uroku tej opowieści, bo tak to jest już z książkami, które stanowią podróż, gdyż same o podróży opowiadają. To godziny spędzone w pociągach i na peronach, to wędrówki w słonecznym upale i czar tych miejsc, których nigdy się jeszcze w życiu nie widziało. Bohaterowie zwiedzają, więc czytelnik także. Kiedy przy okazji można obserwować jeszcze opowieść o "najbardziej pokręconych ludziach", którzy jednak także "zasługują na miłość", książkę trzeba zaliczyć tylko na plus.


"Coś do ocalenia" - Cora Carmack
TRYLOGIA: tom 3 [finał]
Wydawnictwo: Jaguar
W kategorii: New Adult
Stron: 335
W kolejności: NR 17/2015/03/03 (373)
Profil czytelnika, czyli dla kogo jest ta powieść: Jeśli czujecie czasem, że tematyka w New Adult bywa dla was za ciężka, a szukacie lektury, z którą można się odprężyć i trochę pośmiać, to jest właśnie ten trafiony wybór.
Na tle całości trylogii: Ocena tomów to w tym przypadku także ocena par, o których dana część serii opowiadała. Powiedziałabym, że tom pierwszy ("Coś do stracenia") i trzeci ("Coś do ocalenia") mają wyrównany poziom. Nie za bardzo polubiłam główną bohaterkę "Coś do ukrycia" i to może właśnie dlatego, drugi tom cyklu wypada w mojej ocenie najsłabiej.

Trylogia "Coś do..." opowiada o aktorach: w czasie ich studiów oraz już po ich ukończeniu, czyli jak udało im się ułożyć sobie życie. Każdy z trzech tomów ma innego narratora:
1. Coś do stracenia    2. Coś do ukrycia    3. Coś do ocalenia

Czytaliście już powieści Cory Carmack? Który tom z trylogii się Wam najbardziej spodobał? 

poniedziałek, 22 września 2014

"W roztrzaskanej klepsydrze"

"W roztrzaskanej klepsydrze ta sama godzina, kiedy wszystko się kończy i nic nie zaczyna."

Związki Max są na chwilę. Spała z pierwszym chłopakiem, z którym założyli kapelę - teraz są przyjaciółmi. Obecnie sypia z perkusistą w ich zespole, gdyż... kręcą ją perkusiści. Nie podobają jej się grzeczni chłopcy ... podobno, a jednak w wykorzystaniu Cade do przekonania swojej rodziny widzi szansę na utrzymanie obecnej sytuacji, a ta również najlepsza nie jest. Max college rzuciła, ale zaciągnięty kredyt studencki pozostał do spłacania. Ma więc dwie prace: jedną w studiu tatuażu, drugą jako tancerka w klubie. Zdecydowanie jest tu "coś [więcej] do ukrycia".

"Winę zwalimy na alkohol i będziemy mogli udawać, że nic wielkiego się nie stało." (czyli idealne rozwiązanie wg Max)

Cade to aktor nam znany z poprzedniej części serii ("Coś do stracenia"), który nie może przeboleć straty swojej najlepszej przyjaciółki Bliss, kiedy ta zaręcza się z ich byłym nauczycielem Garrick'iem. Cade liczył bowiem, że z Bliss połączy go coś więcej niż przyjaźń - po prostu był w dziewczynie zakochany. Teraz próbuje odreagować przegraną o serce ukochanej i tej właśnie nocy poznaje lepiej Max, która poprosiła go rankiem (jeszcze jako zupełnie obcego sobie faceta) o to aby udawał jej sympatię w obliczu nagłego najazdu rodziców z okazji Święta Dziękczynienia.

"-Zawrzyjmy umowę - zaproponowałem. - Sekret za kawałek piosenki. Co ty na to?"

Cade to prawdziwy dżentelmen. Nie lubiłam go jednak wcześniej, ale w tym tomie bardziej mnie do siebie przekonał, jeśli w alternatywnie miałam narrację Max. Może związane jest to z nieczystą grą Mackenzie, kiedy dziewczyna przysługę zamierza z czasem wykorzystać dla swoich potrzeb... w o wiele dalszej perspektywie. Z czasem jednak się reflektuje i wycofuje... tylko po to aby raz jeszcze przytrzymać Cade na dłużej przy sobie. Nie można wprawdzie zaprzeczyć, że Cade jej się podoba (zresztą z wzajemnością), ale intencje stron nie są znane. Max, poza kilkoma zabawnymi momentami z jej udziałem, nie udało mi się polubić. Jej reakcje na praktycznie wszystko są bardzo przesadzone. Za bardzo podpada też pod rysopis typowego modelu dla bohaterek powieści NA - zbuntowanej w odpowiedzi na wydarzenia przeszłości.

"Zgubiłam duszę między kłamstwami."

Aktor z zawodu "wynajęty" (przez obcą sobie dziewczynę) do tego aby odgrywać w prawdziwym życiu rolę jej chłopaka - to pomysł, który niewątpliwie miał niesamowity potencjał. Kiedy gra przemieni się w prawdziwe uczucie? Na jakich warunkach została zawarta taka umowa? Cora Carmack nie skorzystała z możliwości, jakie niesie ze sobą taki wątek, a całość akcji skupiła na Max.
"Coś do ukrycia" to w przypadku bohaterki niedomówienie, gdyż dziewczyna nie jedną rzecz przed rodzicami ukrywa: liczne tatuaże, farbowane na czerwono włosy, pracę w studiu tatuażu i tancerki w nocnym klubie, a także jej kolejnych partnerów. Mackenzie jest od rodziców zależna i obchodzi ją niestety bardziej aspekt finansowy niż emocjonalny tej więzi. Fakt, że spotkanie z rodzicami to zło konieczne, jest trudny do zrozumienia. Zawsze jest ktoś w dalsze rodzinie, kogo trudno przychodzi znieść - to normalne, lecz taka niechęć do całej rodziny, bez żadnych wyjątków, jest już niepokojąca (nawet Cade to zauważa). Max sama nie jest (w chwilach gdy bywa szczera ze sobą) zadowolona z obecnego stanu swojej życiowej sytuacji, ale nieustannie ma pretensje do rodziców, że nie chcę jej takiej "zbuntowanej" zaakceptować. Innych ośmiela by udowodnili, że nie brak im odwagi... której najwidoczniej to tylko Max w tym towarzystwie brakuje.

"Zachwiałam się i runęłam na spotkanie chodnika. Beton nie pytał. Beton rozumiał..."

Nie można tej powieści odmówić poczucia humoru, gdyż jest go pełno. Za to właśnie polubiłam książki tej autorki. Większość z tego humoru nie zapewnia przekomarzanie się Cade'a i Max (niestety), ale rodzice dziewczyny, gdy wpadają z wizytą. Mimo iż na wesoło jest to typowe NA z tragedią przeszłości maskowaną poprzez odwracanie uwagi: strojem, zachowaniem, tatuażami, kolejnym związkiem na chwilę. Jako historia, która ze strony na stronę coraz to bardziej się komplikuje, ta książka z pewnością o wiele lepiej się sprawdza.

"Ale to był jakiś początek, a tylko o to można w życiu prosić - o nowy początek po każdym zakończeniu."

Cade i Max to dla jest dla mnie żaden OTP (od "One True Pairing" czyli jedne słuszne połączenie postaci), nie trzymałam więc jakoś specjalnie za nich kciuków. Podążając tym samym tropem, nie jest to też taka historia miłosna, którą długo bym wspominała. Cade przy Max wypada o wiele korzystniej, mimo iż w części poprzedniej przygód aktorów, akurat tej postaci nie lubiłam. Jako para o wiele bardziej przekonali mnie już Bliss i Garrick (choć i tam nie było idealnie). Jeśli zaś chodzi o brak przewidywalności  i stopień do którego autora możne skomplikować jeszcze bardziej losy bohaterów, to wygrywa historia Cade'a i Max. Obie opowieści są w równym stopniu zabawne, z uwzględnieniem tego, że "Coś do ukrycia" jest o wiele bardziej w nurcie powszechnego modelu dla NA niż komedią romantyczną (jak to było w przypadku książki "Coś do stracenia").


"Coś do ukrycia" - Cora Carmack
W oryginale: Faking It, 2013
Wydawnictwo: Jaguar  / OPIS WYDAWCY
Stron: 368
W kategorii: New Adult
Bohaterowie: Mackenzie “Max” Miller / Cade / Mace
Miejsce akcji: Filadelfia
W kolejności: NR 61/2014/09/08 (337)
Kontynuacja: "Finding it" - o przyjaciółce Bliss (Kelsey Summers), która po szkole aktorskiej wyruszyła w podróż dookoła świata. Będzie to już ostatni tom serii o aktorach i ich życiowych wyborach po ukończeniu studiów. Mam ochotę na lekturę tej części, głównie dla poczucia humoru, jakie te opowieści ze sobą nieodłącznie niosą.
Ocena: Historię Cade'a i Max czytało się dość szybko (spora czcionka, krótkie rozdziały), ale nie porwała mnie ta opowieść, głównie przez komplikacje (zupełnie niepotrzebne) jakie na swojej drodze nieustannie stawiała sama Max. Rozumiem dążenie do marzenia (bohaterka zatraca się w muzyce, graniu, śpiewie, pisaniu piosenek), ale były i inne dostępne metody jego realizacji niż styl życia, który wybrała dla siebie Max, twierdząc, że nie ma innej opcji. Z zbyt chaotycznymi bohaterkami wkrada się też niestety chaos w historii.

P.S.: Wygląda na to, że nadal (pomimo tylu przeczytanych tytułów z tej nowej kategorii NA) nadal nie mogę polubić się z tym gatunkiem. Jedyna książka, która mi się do tej pory tak na 100% spodobała to "Tak blisko" (RECENZJA).
Na szczęście jej kontynuacja ukaże się już w październiku (premiera 22.10.2014)! Też czekacie na "Tak krucho"?

Lubicie New Adult? 

Jakie tytuły polecilibyście z tej właśnie kategorii?

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...